Genietend van het voorjaarszonnetje...... Lekker tegen andere honden aangeleund!


De gastpapa & gastmama van Oma en YaYa hebben besloten dat deze fantastische lieve oude dametjes voro de rest van hun leven bij hun mogen blijven. Dit is SUPER! Zodoende hoeven de beide besjes niet meer te verhuizen.
Dit betekent rust voor ze, welverdiende rust. Echter, de jaarlijkse verzekeringen, inentingen en hondenbelasting moet dan nog wel worden betaald door ProZUS zolang de beide dames leven.
In ieder geval hebben onderstaande mensen al hun fantastische gulle daad verricht i nde vorm van een donatie. BEDANKT! Maar blijft u doneren, anders werkt deze constructie niet en ProZUS wil, alsmede René en Jannie, dat beide dames kunnen blijven waar ze zitten. Want YaYa maakt nog elke ochtend de ogen van Oma schoon......... Is dit dankbaarheid of niet?
Helpt u mee om de kosten voor Oma en YaYa te dekken?
| Bedrag (euro) | 100,00 Af | ||
| Rekening | 6328088 - Mw N M A van Dam LEIMUIDEN | ||
| Tegenrekening | 2569450 - R Anderson en J Anderson-Ruikem | ||
| Datum | 13-08-2010 | ||
| Mutatiesoort | Internetbankieren | ||
| Naam / Omschrijving Mededelingen |
R Anderson en J Anderson-Ruikem Sponsoring YaYa | ||



De Spaanse vriendjes van YaYa en Oma.....
Het voorrecht om deze dames te redden
ProZUS ervaart het selecteren en meenemen van Oma en YaYa naar Nederland als een hele zware en belangrijke steen in het redden van dieren..... Oma en YaYa verdienen dit verschil in hun leven zo ontzettend erg. Sinds een lange tijd ervaart ProZUS zo intens en direct, alsmede het gastgezin van beide dames, dat dit een verschil is geweest tussen leven en dood. Vele tranen hebben inmiddels al gevloeid over het besef dat het nieuwe leven voor deze dames echt niet later moest komen. ProZUS had héél makkelijk over de hoofden van deze 2 dames heen kunnen kijken in Spanje...... geen enkel probleem, want er zijn zoveel dartelende, springende en om aandacht blaffende honden.... Maar nee, hier kon en wilde ProZUS zich niet van af wenden. Die blikken namelijk...... die blikken van ze...... vol van.......
Klik op onderstaande link voor een filmpje over de omgeving waar YaYa en Oma in Spanje hebben gezeten.
http://www.youtube.com/watch?v=xkEOC1j30Cc
Het Spaanse opvangcentrum, ver weggestopt in de bossen
Klik op onderstaande link voor een filmpje over de afschuwelijke herrie en geblaf in de omgeving waar YaYa en Oma in Spanje hebben gezeten.
http://www.youtube.com/watch?v=psNnDJBpuOM
Het gezegde is dat als je honden maar lang genoeg slaat (lees hier ook verwaarloost of pijn doet) ze op een gegeven moment ook echt gaan denken dat ze het VERDIENEN om te worden geslagen. Kijk eens goed in die ogen van ze! Zoveel leed, zolang zoveel leed en gedachten dat ze het VERDIENEN om te worden geslagen! De tijd is nu aangekomen dat dit verandert. Dankzij ProZUS. Ze mogen nu echt hond worden (voor het eerst van hun leven)! En daar gaat tijd overheen. Het zal even duren voordat YaYa en Oma beseffen dat ze het verdienen om gestreeld te worden, om elke dag hun eigen bak met eten te krijgen, om een zacht kussen te hebben, om buiten te mogen snuffelen. Dat ze dit verdienen, en niet om te worden verwaarloosd!




Het hok waar ze vele, vele maanden in hebben gezeten. Dag en nacht!
Met zijn allen in een ruimte van 2 x 4 meter.... En dan 1 keer per week even ''luchten''
Je ziet ze denken.... ''wat doe ik nu..."
Die blik namelijk in de ogen van YaYa als ze beseft dat ze weer eten krijgt in haar eigen bakje. De glanzende ogen van Oma als ze in haar eigen mandje ligt en rond kijkt in de keuken. De blikken van YaYa en Oma als ze buiten staan te wachten voor de deur en je ze ziet denken...... we worden toch niet vergeten..... Het gesnuffel van Oma in de tuin..... het plotselinge ongecontroleerbare gedartel daarna en de sprongetjes in de lucht, door de voorpoten, naar beneden en weer recht... de blik daarna dan in de ogen van Oma..... zo van ''Wat doe ik nu, wat is dit.....", het dan plotseling stil blijven staan van Oma om te zien dat ze ervaart, dat ze het gevoel eigen maakt van...... hond te zijn en te mogen genieten, dat dat is wat ze verdient. Het gastgezin van YaYa en Oma zijn zeer ervaren in het opvangen van Spaanse schatten... maar ook zij ervaren dagelijks het rauwe leed van het verleden van deze beide dames. Dit door de dingen die ze doen, niet doen of hoe ze reageren op de normale dingen die honds zijn.
ProZUS kon YaYa en Oma niet in Spanje laten zitten. Dat kon echt niet en dat is dan ook niet gebeurd. Echter, de bedoeling is wel om ook deze dames een eigen mandje te geven. Dit zou best wel eens lang op zich kunnen laten wachten. En dat is voor ProZUS een flinke financiële zorg.
YaYa en Oma, een nieuwe wereld ligt aan hun voeten...... Ze staan er midden in, deze 2 fantastische lieve honden. Ze symboliseren zowel leed als liefde.


In de warme en liefdevolle handen van hun gastouders...... mogen YaYa en Oma weer hond worden.


Lekker genietend tijdens een wandeling!
De gezochte Peters en Meters voor YaYa en Oma
Daarom is ProZUS op zoek naar Peters en Meters voor YaYa en Oma. Mensen die geen hond willen adopteren, kunnen adopteren of nu nog niet of mensen die ''gewoon'' (maandelijks) een donatie willen geven om zodoende een financieel steentje bij te dragen aan het nieuwe leven van deze 2 dames. Met uw donatie krijgen de dames in het gastgezin de tijd om daar te blijven. YaYa en Oma krijgen dan de de tijd om hond te mogen worden. En in die tussentijd kunnen er wellicht mensen komen die interesse hebben in YaYa of Oma (of in beide dames, want ze hebben nu zoveel steun aan elkaar). Met uw donatie ontbreekt het de dames aan niets!
U verneemt dan via deze website de vorderingen van de dames, de ontwikkelingen die zij maken in hun gastgezin op het pad der honden. En hopelijk kan dan uiteindelijk het goede nieuws worden gegeven dat ze zijn geplaatst!
Want zeg nu zelf...... had u ze dan daar in Spanje kunnen laten zitten?
U kunt uw (maandelijkse) donatie storten op: ING 6328088 t.n.v. N.M.A. van Dam te Leimuiden, onder vermelding van ''Peter en Meter'' (Voor buitenlandse betalingen: IBAN/SEPA nummer NL98INGB0006328088 en BIC/SWIFT nummer: INGBNL2A).
Helpt u mee? ProZUS gelooft niet dat ze voortaan dan honden die het zó hard nodig hebben, net zoals YaYa en Oma, daar in Spanje achter moet laten, niet mee kan nemen naar Nederland omdat........ omdat we met elkaar die steen niet kunnen verleggen! ProZUS gelooft dat niet!
Hieronder een overzicht van de Peters & Meters van YaYa en Oma
Mevrouw Spaan te Amsterdam € 20,-
Nogmaals voor Yaya en Oma
Wat een prachtig gebaar!
Heleen de Haan te Leeuwarden € 30,-
Eerst Sun geadopteerd en nu ook nog Meter zijn voor Oma en YaYa........ 3 dames blijgemaakt!
Bedankt, Heleen! Namens de dames, een grote lik!
Mevrouw G. van Gentevoort € 25,-
Ik wil Meter zijn!
Wat een prachtige woorden, mevrouw van Gentevoort, BEDANKT!
Hr P E Verhart WINSCHOTEN € 20,-
Ik doneer voor een jaar, veel geluk !
Namens YaYa en Oma, de heer Verhart........ Bedankt!
M. Spaan te Amsterdam € 20,-
Mevrouw Spaan, bedankt voor uw donatie! ProZUS houdt u op de hoogte van de vorderingen van YaYa en Oma.
Familie Anderson, Duitsland € 20,-
Familie Anderson, bedankt. Hiermee blijkt maar weer, dierenliefde is niet grensbepalend. Bedankt!
Annerie Teeuwen te Naaldwijk € 25,-
Annerie, je bent een kanjer! Je hebt heel veel over voor de honden in nood.
Suus Moerman € 20,-
Mevrouw Moerman, bedankt! Mede dankzij uw goede daad kan ProZUS die steen blijven verleggen in deze wereld, voor de Spaanse honden die ons zo hard nodig hebben.
Frau Noorman uit Rhauderfehn € 20,-

Oma, nog achter de tralies in Spanje.....
Het gevoel van een bezoeker op de website van ProZUS over YaYa en Oma
Ach, u kent het misschien wel of misschien ook niet. Je hebt een goed leven. Je hebt een baan, een leuke flat en vijf geweldige kattenkinders. Je denkt totaal niet aan een hond. Hoe kan dat ook met hele dagen werken. Dat zou niet eerlijk zijn tegenover de hond. Opeens leer je dan weer mensen kennen, die wel honden hebben. Ook allemaal opgevangen beestjes met het nodige achter de rug. Vroeger had mijn familie ook honden en hoewel ik zeer bijzondere katten heb, begon het toch weer een klein beetje te kriebelen.
Die kriebel werd echter een zeer hardnekkige jeuk toen ik eenmaal de site van Greyhounds Rescue had ontdekt. Ik hield meer van de dogachtigen, hoe lelijker hoe mooier....... Ik heb ook kale katten, dus mijn smaak werd al in twijfel getrokken door de diverse mensen. Ineens zag ik daar windhonden, totaal niet mijn smaak, deze honden waren namelijk niet lelijk. Ik klikte eens op een fotootje en nog een en nog een. Het was liefde op het eerste gezicht. Die koppies, die verhalen in hun ogen, hoe kunnen deze beestjes nog zo vol liefde en vertrouwen zijn na alles wat hun is aangedaan. Na vele uren op de site de bijhorende verhaaltjes te hebben gelezen, biggelden de tranen over mijn wangen. In gedachten had ik al die honden al geadopteerd. Ik werd gelijk donateur.
Nu heb ik het geluk, dat vlakbij mijn werk iemand woont met twee Galga’s. Ik was zo brutaal om een keer op hem af te lopen en juist de Galga, die net uit Spanje was overgekomen, sprong tegen mij op. Al dat ik voelde was echter een vederlichte aanraking. Ze leek te zeggen, kijk eens naar mij, kijk eens waar ik terecht ben gekomen. Na een paar dagen in het Nederlandse en na slechts een paar dagen bij een geweldig gezin, was deze meid in opperste verrukking.
Ik bleef daarna bijna dagelijks de site volgen. Koos mijn hondjes uit en was dolblij als ze waren geadopteerd. Dankzij de relaties van mijn werk, kon ik ook daadwerkelijk iets bijdragen voor de vrijwilligers en hondjes in Spanje zelf. Een eigen hond begon ik zelf steeds meer en meer te missen. Opeens staat daar dan een artikel in de Telegraaf. Niet specifiek over Galgo’s maar over alle hondjes, die uit de hel van Spanje zijn gehaald. Hoe kan een land, dat lid is van de EEG dit toestaan. Hoe kan het zijn dat andere lidstaten dit accepteren?
Ik was al menig Galgo site afgestruind maar ProZus had ik nog niet gevonden, nu wel. Wat mij het meest raakte, was het menselijke achter deze site. Het filmpje, wat je kon zien over de aankomst van deze hondjes. Dat elk hondje, hoe vies ook, hoe gestrest ook, gelijk liefdevol door de mensen werd opgevangen. Ook bij SBS6 was ooit een rapportage over de aankomst van hondjes bij Greyhounds Rescue, ook daar zag je de mensen soms tot tranen geroerd. Grootste respect heb ik voor alle vrijwilligers, voor alle opvangouders, voor alle adoptanten.
Ik surfte verder op de site en opeens brak mijn hart. Natasja had op zich genomen om wat oudere dames ook de kans te geven op een goed thuis. Oudere honden zijn niet populair. De kans dat de rekeningen bij de dierenarts oplopen is bijzonder groot. Ik weet er alles van met een 17 jarig suikerkatje. Allerergste is dat je ook moet realiseren, dat je misschien sneller afscheid van ze moet nemen dan je zelf wilt.
Oma en Yaya, twee dames die juist door hun leeftijd meer hebben moeten meemaken, meer hebben moeten zien, meer hebben moeten lijden. Zoals Natasja al zei, kijk eens in hun ogen.
Ik heb in die ogen gekeken en was verloren. Lieverds, ik kan jullie geen tuin bieden, ik kan niet hele dagen thuis zijn. Ik gun jullie zo een vast plekje, waar jullie samen nog heel veel jaren eindelijk kunnen genieten van het leven. Ik weet dat er fantastische mensen zijn, die jullie dat geluk gaan geven. Ik zou willen, dat ik het kon zijn.
Iedereen roep ik dan ook op om een kleine donatie te maken voor het huidige gastgezin. Twee kanjers opvangen zoals zij dat doen, wetend dat je uiteindelijk afscheid van ze moet gaan nemen.
Natasja, ik vind je geweldig. Jij hebt lef getoond om oudere honden ook een kans te geven. Laten wij haar niet in de steek laten. Misschien zijn er meer mensen, die in dezelfde situatie als ik zitten. Jongens, elke euro is meegenomen. Iedereen weet hoe moeilijk het is om tegenwoordig rond te komen. Toch heeft mijn kleine donatie als Meter voor Oma en Yaya, mij het gevoel gegeven dat ik daadwerkelijk iets gedaan heb, al is het maar zo weinig.
Oma en Yaya, jullie verdienen een vast warm mandje. Ik hoop ook echt dat er snel iemand jullie komt halen.
Allemaal, bedankt voor het lezen van dit lange epistel en ik hoop dat ook jullie een kleine bijdrage kunnen leveren voor Oma en Yaya. Ze hebben het beiden zo verdiend.
Groetjes vanuit Delft,
Geerke
Als u een krabbel over YaYa en Oma in het gastenboek van ProZUS wilt achterlaten, klik dan hier.